Książka Jarosława Packa przynosi pierwsze, nie tylko w piśmiennictwie polskim, naukowe rozpoznanie zakrojonego na szeroką skalę procesu dostosowania bibliografii jako podstawowego narzędzia do potrzeb środowiska cyfrowego. Autor sformułował w sposób oryginalny problem istotny dla dokonującego się właśnie – pod wpływem rewolucji informacyjnej – przełomu w rozwoju bibliografii jako dyscypliny naukowej i działalności praktycznej. Wszechstronna i dociekliwa, oparta na rzetelnej erudycji charakterystyka tego procesu, jego konsekwencji dla kierunku, w którym badania bibliograficzne będą zmierzały w najbliższych latach – wyznaczają miarę znaczenia tej książki.