W tej najbardziej osobistej ze swych powieści Elif Safak opisała „czarne mleko” – depresję, której doświadczyła po urodzeniu dziecka. Opisała ją dramatycznie, żartobliwie, poważnie, tragicznie, słodko-gorzko, sięgając po przykłady słynnych pisarek – m.in. Lou Andreas-Salomé, Virginii Woolf, Sylvii Plath, Zeldy Fitzgerald, Simone de Beauvoir, Doris Lessing… – które tak jak i ona pytały z niepokojem: „Czy macierzyństwo zniszczy we mnie artystkę?”.