Kiedy Mark Rowlands miał dwadzieścia siedem lat i był młodym wykładowcą filozofii, kupił wilczka. Wkrótce się okazało, że wilki niesłychanie szybko się nudzą, a gdy się nudzą, gryzą wszystko dokoła i Brenina nie można ani na chwilę zostawić samego. Towarzyszył więc Rowlandsowi na wykładach, na meczach rugby i podczas biegania (które miało wilka zmęczyć, a tylko poprawiało mu kondycję). Gdy filozof zmieniał miejsca zamieszkania i pracy, Brenin wędrował wraz z nim