Niniejsza książka to druga w kolejności pozycja z cyklu „Artyści Lublina”. Publikacja prezentuje postać Andrzeja Chmielarczyka (1929–2005), człowieka-legendy Operetki Lubelskiej i Teatru Muzycznego, artysty który kierował tą sceną przez trzydzieści trzy sezony, będącego jednocześnie utalentowanym aktorem obu teatrów lubelskich.

Autor książki w poszczególnych rozdziałach ukazuje równowagę dwóch pasji Chmielarczyka – administratury i aktorstwa: „[...] na czym polega fenomen Chmielarczyka [...] Otóż można postawić tezę, że nastąpiło w jego osobie zespolenie pojęcia dyrektora z teatrem operetkowym. On reprezentował wizerunek i zwyczaje dawnych antreprenerów w sposobie prowadzenia teatru, jak i w sprawach międzyludzkich. Nawet w codziennych kontaktach i sposobie sprawowania funkcji szefa operetki uosabiał postaci z dawnych legend o wędrownych trupach przemierzających kraj od Sambora do Grodna z dyrektorem na tym samym wozie Tepisa jadącym. [...]" [Ryszard Henryk Żuchowski].